Universiteit Maastricht

Met trots stellen we hier kort onze gedreven onderzoekers voor van de Universiteit van Maastricht…

Ulrich Reininghaus

Ik ben de hoofdonderzoeker van het project, wat betekent dat ik het project coördineer en de uiteindelijke verantwoordelijkheid draag. Ik ben SELFIE begonnen omdat onderzoek uitwijst dat trauma een groot probleem is in hulpzoekende jongeren, en trauma is vaak gerelateerd aan een laag zelfbeeld. Ook is een laag zelfbeeld niet alleen gekoppeld aan één psychische stoornis, maar aan verschillende psychische klachten. Daarnaast ben ik heel nieuwsgierig naar therapie via de smartphone omdat je dan het zelfbeeld kan verbeteren in de context waar het nodig is. Als dit werkt, kan er een groep jongeren bereikt worden die anders niet bereikt zou worden. Het zou een makkelijkere manier zijn om getraumatiseerde jongeren te helpen. ​

Therese van Amelsvoort

Mijn naam is Therese. Als professor en psychiater binnen het transitieteam Maastricht heb ik dit onderzoek mee opgestart. Ik vind de SELFIE-studie een bijzonder onderzoek, omdat het zich richt op jongeren die extra kwetsbaar zijn voor psychische problemen. Bovendien zijn jongeren van 12 tot en met 25 jaar een belangrijke doelgroep met veel toekomstperspectief. Vroegtijdige behandeling van deze kwetsbare jongeren met een laag zelfbeeld kan een verschil maken voor hun toekomst en dat is waar het in deze studie om draait.

Koen Schruers

Als psychiater en professor heb ik meegewerkt aan de opzet van het SELFIE-onderzoek. Hetgeen mij het meeste aanspreekt in het SELFIE-onderzoek is dat het begrip ‘Self–compassion’ aan bod komt in de interventie. Dit betekent dat je begrip hebt voor jezelf als het goed gaat maar ook als het iets minder goed gaat (zelfvriendelijkheid) en je dit ook leert te accepteren. Dit begrip is iets wat in de meeste behandelingen niet is opgenomen en daarom is het juist zo interessant. Dat is ook een reden waarom het SELFIE-onderzoek naast een gewone behandeling gegeven kan worden. Hiernaast vind ik de doelgroep ook zeer boeiend. De 12 tot en met 25 jarigen is de meest dynamische leeftijdscategorie waarbij je veel invloed kan hebben op de verdere levensloop.

Maud Daemen

Mijn naam is Maud. Ik werk als promovenda aan de Universiteit Maastricht. Voor de SELFIE-studie zal ik met deelnemers afspreken om samen de screening, voormeting, nameting en follow-ups te doorlopen. Ik zal jullie voorzien van informatie over het onderzoek, maar ook zal ik jullie een heleboel vragen stellen. Het fijne aan de SELFIE-studie is dat het een nieuwe manier van behandeling is, die gemakkelijk door jongeren is toe te passen in het dagelijks leven. De app is beschikbaar op momenten dat je het ‘t hardst nodig hebt en het is alleen op positiviteit gericht.

Nele Soons

Mijn naam is Nele. Ik ben werkzaam als onderzoeksassistent bij het SELFIE-project en zal veel proefpersonen gaan zien in Maastricht. Ik vind het leuk om hieraan mee te werken, omdat ik eerder al met een vergelijkbare doelgroep heb gewerkt en dat heel erg leuk vond. Jongeren vereisen toch een andere aanpak dan volwassenen en dat spreekt mij erg aan. De app is een goede toevoeging aan de huidige psychische hulp voor jongeren, omdat telefoons en apps nu in de cultuur zit. Hierdoor kunnen jongeren zich er goed in inleven en in meegaan, in plaats van droge vragenlijsten in te vullen. Hierdoor wordt hulp toegankelijker.

Nele Volbragt

Mijn naam is Nele. Ik ben de onderzoekscoördinator van het project. Dit houdt in dat ik achter de schermen veel dingen regel en organiseer, zodat het onderzoek vlot kan verlopen. Ik doe dat graag bij dit project, omdat ik het leuk vind om deze jongeren, een kwetsbare groep, verder te helpen, om latere klachten te vermijden. Ik vind het goed dat het een zelfhulpinterventie is, dat de jongeren dus zelf aan de slag kunnen met de app en kunnen bijdragen aan hun eigen vooruitgang.

Mary Rose Postma

Mijn naam is Mary Rose. Als gezondheidspsycholoog ben ik werkzaam binnen de tranisitiepsychiatrie (jongeren van 16 tot 25 jaar), ervaar ik vaak dat een pestverleden een grote rol speelt in het huidig functioneren van een jongere. Met dit onderzoek zou ik graag willen bekijken hoe negatieve ervaringen uit het verleden, bijdragen aan het ervaren van klachten in het hier en nu en wat de rol van het zelfbeeld daarin is. Als we een duidelijker beeld krijgen van hoe een negatief zelfbeeld van invloed is, en welke elementen effectief zijn in het verbeteren van het zelfbeeld, dan kunnen we interventies optimaliseren. Jongeren wensen anders behandeld te worden dan kinderen, en ook anders dan volwassenen. Met SELFIE bieden we hopelijk een manier van ondersteuning die aansluit bij het dagelijks leven van jongeren en ik ben ook erg benieuwd naar de ervaring van jongeren zelf hiermee. Mijn rol als onderzoeker binnen SELFIE richt zich met name op het meewerken aan de interventie en het begeleiden van de therapeuten die de interventie zullen aanbieden.